Opium

Opium

Gözümü bürüdü tamamıyla
Sözümü eksiltti biraz
Çenemi de düşürdü
Böylesini görmemiş gözlerimi sildirdi bana
Geleceğe baktırdı
Zamanın beklenen bir şey olmadığını fısıldadı kulaklarıma
Beklemenin ne kadar anlamsız olduğunu savundu bana
Bütün kapanmayan yaralarımı dikti
Geçmeyen izlerimi sildi
Omuzlarımdan yükleri aldı
Etrafımı sardı teslim oldum
Görebildiğim bütün saçmalıklar yerine ona bakmamı söyledi
Titreyen ellerimi tuttu
Üzgünlüklerimi aldı mutluluğunu verdi
Beynimdeki fırtınayı durdurdu ve benimle gökyüzünde çıkan gökkuşağını izledi
Ben de onu izledim gökkuşağı oldu aniden
Yarınlarıma ortak oldu
Bugünüme seferber
Kuytularıma bir sandalye çekti oturdu
Anlamları buldurdu bana başımda bekledi her birini bulmam için
Kandırıldığımı söyledi bana kendimin bile kandırdığını
Birkaç hile bile öğretti bilmeden anlayamazmışım
Ben hiç bu kadar gülmemiştim
Ben hiç bu kadar iyi hissetmemiştim
Ben hiç ben olmamıştım bile
Tarihin noktalardan ibaret olduğunu bilirdim
Bilmek yetmiyormuş yaşadıklarıma şükretti benim için
Beni affetti ne kadar çok ihtiyacım olduğunu bilememişim