Yoksunluk Şiiri

Yoksunluk Şiiri

Yerle yeksan tek vücut bir kasırga skaladan yoksun

Tesadüflerle beslenirdi bir el pençe divanda

Sureti olmayan kasvetinden tavizsiz

Alaska diyordu çok uykusuz zamanlarda

Yine de gitmek istiyor her şeyi bırakıp ardında

Kaybolmaktan daha mütevazı bir omurgasız

 

Sallanıyor nöronları

Çarpıyor duvarlara

Yine de vazgeçmiyor

Vazgeçseydi Alaska’nın eteklerinde olurdu

Sureti yanık ciğerinden hallice

Güzellikler mezarlık onun için

Sevdiğinden yoksun bir vücut skaladan yoksun