İrem Konağı

İrem Konağı

İsmi olmayan, zihnimde beliren siluet
Ricanıza yandım, rahat bırakın beni

Kapısını kırdığım her odada bekler sessizlik
Arz ederim, bizi baş-başa bırakın

Yitirdiğim denge, kim bilir, belki de gelmez gerisin-geri
O vakit, bir hiç uğruna, kainatı piç eylerim

İrem konağında bir başına tevafuk ne hoş
Ne gizem, ne sinem, özlü giz ne?

Hırçın yıldızın vakanüvisi, sen söyle
Kopartılmayan son parçamdan güneş neden doğmasın?

Krematoryumdan en narin kuşla geldi vahiy
Dedi ki:

Dünya soğuyacak kahrından
Sen düşler ülkende yanmaya devam et